Kijkwijzer Aya Venus

Kijkwijzer voor bezoek aan de dansvoorstelling

Venus

Door Aya

Lorenzo Flipse

T3A

30-04-‘11

Inleiding

Wij hebben 6 april een bezoek gebracht met de hele 3^de klas in het scheldetheater aan de dansvoorstelling Venus van de dansgroep AYA. De voorstelling heeft als thema de vrouwelijke kracht en echte vrouwelijke zaken. De voorstelling AYA beschikt over de zeven danserressen (Kathrin Gramelsberger, Gwen Langenberg, Mouna Laroussi, Lisette Oord, Suzanne Ris, Tamar Shahinian en Anne Suurendonk) en een mannelijke danser (Lucien Denny). De choreograaf heet Wies Bloemen.

Inhoud

Thema

Het thema van de opvoering die centraal staat is de kracht van de vrouw en de typisch vrouwelijke zaken. De zeven vrouwelijke danseressen praten over de menstruatie en over seksuele interactie. Ze schetsen in hun dans hoe een vrouw een baby baart en stoten oerkreten uit om hun energie te tonen.

Visie

De visie en het doel van de choreografe is dat vrouwen niet minder zouden zijn dan mannen.

Abstrahering

De voorstelling is misschien wat betreft de werkelijkheid wat overdreven. De voorstelling is redelijk abstract, echt heel verhalend is het niet. Ik vind de sfeer ook niet heel erg vrolijk, maar in de loop van de voorstelling wordt de sfeer een beetje vrolijker.

Vorm

Dansers

AYA heeft 8 dansers, waaronder 7 vrouwelijke dansers, en 1 mannelijke danser. Het waren allemaal dansers van gemiddelde leeftijd, tussen de 40 en de 20 jaar oud. De dansstijlen verschillen heel erg in het optreden, de ene dans was redelijk heftig, de volgende was weer een stuk minder energiek. Vaak dansten ze samen, maar soms ook solo. De solo’s waren vaal niet al te lang, maar de één had meer solo dan de ander.

Danssoort

De dans was zowel expressionistische als modern als een musicaldans.

Manier van bewegen

De danser gebruikten hun lichaam in een felle, vurige en stotige beweging om hun kracht en energie te uiten. Bij een bepaalde dans gingen ze ook de hele tijd heen en weer rennen. Er zit alleen niet echt een vast patroon in het dansen. Iedere dans is anders, dus je weet niet van tevoren wat er gebeuren gaat.

Interactie

Voor het grootste deel van de tijd dansten ze in groepen en af en toe ook in duetten. Heel soms, deden ze ook een solo. Als ze samen werkten of in een duet waren, was het op het begin een wat gespannen sfeer, ze stonden fel tegenover elkaar. Maar gedurende de voorstelling veranderde dat en gingen ze als een harmonie dansen. Als ze solo dansten, dan lieten ze hun kracht als individu zien.

Danselementen

De muziek draagt een deel bij aan de sfeer en de spanning. Als er een rustige dans was, dan was er ook een rustige muziek. De laatste dans was erg energiek, dus de muziek was ook erg aanwezig. De dansers maakte erg duidelijke en overdreven bewegingen. Niet alleen om te laten zien dat de vrouw ook veel kracht bezit, maar omdat de achterste rijen de bewegingen ook zouden zien. De dansers gebruiken het hele podium voor hun opvoering.

Muziek

Zoals ik in het vorige stukje had gezegd, droeg de muziek een groot deel bij aan de spanning. In het begin was de muziek vrij zacht net als de dans, maar in de loop van de opvoering werd de muziek steeds harder en energieker, net als de dans. De muziekstukken die ze gebruikten waren niet speciaal voor de voorstelling gebruikt. De muziek was ook niet live gespeeld, wat ik zelf erg jammer vind. Ik heb zelf heel veel muziekstijlen gehoord dat van hip-hop tot rock uitliep.

Tekst

Tussen de dansen in zat af en toe wat tekst, echt heel veel tekst was het niet. Vaak was het één van de danseressen die wat tegen het publiek zei, een monoloog dus, maar soms was er ook een dialoog waarin de dansers tegen elkaar spraken, maar dat was maar heel sporadisch. Ze spraken vooral om de dans aan te kondigen, duidelijk te maken of om de tijd tussen 2 dansen op te vullen.

Decor

Er was eigenlijk geen spraken van decor buiten het grote nepijsblok dat boven het toneel hing. Het ijsblok was van papier-maché gemaakt, en af en toe droop er wat water van af. Ze deden het zonder decor om echt de vrouwelijke kracht te benadrukken.

Kostuums

De kleding van de dansers was net als het decor niet overdreven, maar wel effectief. De kleren drukten vrolijkheid uit. Met de kleren die ze gebruikten zou ik niet op straat lopen.

Opbouw

De sfeer is in het begin nog een beetje melancholisch, maar dat veranderd in de loop van de vertoning. Als eerste zijn ze niet tevreden met zichzelf, maar in de loop van de vertoning laten ze de vrouwelijke kracht zien.

Boeiende Werking

Toch vond ik de voorstelling tamelijk saai, het enige wat mij echt boeide en mij raakte was het allerlaatste nummer in de laatste dans.

Conclusie

Ik vond de voorstelling niet erg indrukwekkend en ook tamelijk saai, ook vond ik de opvoering ook wat overdreven soms. De voorstelling was soms ook wat vreemd, ze hadden bijvoorbeeld sex met elkaar terwijl ze hun kleren aan hadden. Ik zou anderen deze voorstelling dus ook niet aanraden.